-->{ KouRosh }<-- ترجمه از ___ mr.kourosh@yahoo.com ___
این سینمایی در باره ی ازمایشاتی جامعه شناسانه است ، که در سال 1352 ثبت شده است
مدت کوتاهی بعد از شروع جمهوری اسپانیا
به عقیده ی جامعه شناسان و مسافران ، منطقه ای که می خواهیم ببینیم ، به نام " هوردس " ،
یک بومِ عقیم و مهمان ننواز هستند که در آن ، مرد مجبور است که همیشه در حال جنگ باشد ، برای امرار معاش
تا قبل از سال 1992 ، که هنوز جاده ها ساخته نشده بودند، هوردس ، تقریباً ،
برای بقیه ی دنیا و حتی برای ساکنین اسپانیا ناشناخته بود
قبل از اینکه به هوردس برسیم ، باید از " پوند " عبور کنیم که شهر پولداری است ،
شخصی متصرف گرا ( تیول گرا ) ، روی زندگیِ مردم هوردس تأثیر زیادی گذاشته
به طوری که تمامِ ساکنین این شهر ، مالیات دهنده بهش هستند
این کلیسایِ شهرِ پوند هست
دوتا اسکلت روی طاقچه به نظر میاد که بر سرنوشت مردم این شهر ریاست میکردن
معمولاً خونه ها سه طبقه هست معماریشون در اسپانیا
یکم تکراریه و به خیلبون هاش جلوه ی قرون وسطایی میده
بر بالایِ در های اکثر خانه ها ، یک نوشته ی مذهبی است
" بدرود ماریا ، بی گناه آبستن شد "
روز اولی که رسیدیم ، زنی رو دیدیم که واسه مهمونیِ بزرگی لباس پوشیده بود
پرسیدسم که چرا اون لباس های زیبا رو میپوشیدن
اونا هم جواب دادن که میخوان به چهار گوشه ی کلیسا برن ، جایی که میخوان جشن بگیرن
مثلِ هر سالشون ، یه جشن عجیب و وحشی
تازه دومادان ، در مقابل جمعیت شهر ،
هر کدومشون باید سرِ یک خروس رو بخورن
بینِ دو گوشه ، یه سیم وصل کرده بودند
که یه نفر خروسی رو گردن میزد ، که از پا به سیم بسته شده بود
هر سواره ، روی حیوانش ، باید یه سر خروس بخورد
بعد از اینکه با غرور و با سر خروس به چهار گوشه و خیابان ها
قدم زنان رفتند ، دامادان به همه شراب تعارف میکنند
و اسکانسیادور ها در کنارِ شراب
به هزاران نفر لذت رو پیشنهاد میدادند
در این میان ، بچه ای ثروتمند رو میدیدیم که با مدال های نقره ای ارایش شده بود
با وجود اینکه اونا مدال هایِ مسیحی بودند ، ما بازم فکر کردیم
طلسم ها از دزدیِ روستاها در افریقا بدست امدن
حدود هفتِ عصر پوند رو ترک کردیم
تقریباً هممون مست شده بودیم
سه کیلومتر اونطرف تر از قله یِ رشته کوه هایی که شهر رو محاصره کرده بودند
پنجاه و دو شهر رو پیدا کردیم که روی هم هوردس رو تشکیل میدادند
که در کل ده هزار ساکنین ، جمعیتش بود
بعد از سراشیبی ها ، به یه درّه یِ باشکوهی برخوردیم
که توسط راهب ها و خدمتکارانشون درست شده بود
این دره برایِ قرن ها توسطِ راهب ها اشغال شده بود ، کرملی ها
کسانی که مهم ترین شهر هایِ هوردس رو به مسیحیت موعضه کردند.
بوتیکاس رد پا های حفظ شده ای از دوران ماقبل تاریخ دارد
در غارها ، نقاشی هایِ با مهارتی میبینیم
معرفی میکنیم ، مردم ، بز ها و زنبور ها
قورباغه ها ، مار ها و سوسمار ها
تنها ساکنان حاظر این خرابه ها هستند
پوشش گیاهی اناندت است
و بیش از 200 نوع مختلف ، در اینجا رشد میکند
با این وجود ، 5 کیلومتر دور تر از دره
دیگه درخت زیادی پیدا نمیشه فقط چنتا درخت میوه و خزه ها
صومعه توسط دیواری احاطه شده که 8 طول ان است
که اونجا رو از حمله ی گرگ ها و گراز های وحشی محافظت میکنه
داخل چهار دیواری که با دیوار احاطه شده
خرابی های هجده زاویه ای ، اینطرف و آنطرف پراکنده شده است
که کنار یک یا چنتا درخت سرو هستند
پشتِ این بلندی هایی که هنوز متعلق به باتیکاس است ،
منطقه ی هوردس شروع میشود
وقتی که از اونا بگذریم ، صحرای هوردس رو میبینیم
این شهر اسیتونیلّا است که در یکی از فقیر ترین دره ها است
اون ساختمانِ سفید ، مدرسه است که اخیراً ساخته شده
در این شیبِ کوه ، ما زندگیِ مردم رو میبینیم
ویژگی جالب در باره ی هوردس ، اینه که در خیابان هاش هیچوقت صدایِ آواز خواندن نمیشنویم
بعضی وقتا میتونیم در وسط شهر ، رود باریکی
که از کوه نشعت میگیره رو ببینیم
در تابستان ، شهر ، آبِ زیادی ندارد
و با وجود کثیف بودن ابراهه ، ساکنین از اون استفاده می کنند
صحنه های عجیبی اینجا میبینیم
این رود ، به همه ی شهر میرود
سه بچه دارن قطعه ای نان که در اب زده شده رو میخورن
نان ، که تقریباً تا الان برای هوردس ناشناخته بوده
به نظر میرسه که معلمِ اون بچه ها ،
اونا رو مجبور میکنه که در حضورش غذا بخورن ، از ترس اینکه
وقتی که برسن خونه ، والدینشون اون رو ازشون بگیرند ( منظور غذا است )
اونا بچه ها رو صدا میزنند که به مدرسه برگردند
این بچه های پا برهنه ، همون درسی رو یاد میگیرن ،
که بقیه مردم در هر جای دنیا در دبستان یاد میگیرن
لباس هاشون هردنوس رو مجبور کرده که برای تابستان
مهاجرت کنن به کستیه و اندلوسیا
انان بسیار به گدایی وابسته اند
وقتی که به سرزمین خودشون برمیگردن ، بسیاری لباس را در ازایِ سیب زمینی مبادله میکنن
اونا این بچه های گرسنه رو مثلِ هر جایِ دیگه درس میدن
اینکه مجموع زوایای داخلیِ مثلث 180 درجه است
در بعضی شهر های هوردس ، بچه ها " پیلوس " هستند
اگر کسی رها بشه ، زنی در هوردس
که از " همیاریِ همگانیِ شهرِ رودریگو " اومده ، وی را دریافت میکند که اونجا ،
از بین کوه ها دو روز راه است
اون ها به ازای ماهانه 15 پسیتیس ، اونها رو بزرگ میکنند
این مقدارِ بسیار کم ، کمک میکنه که کلّ خونواده تا اخر ماه تامین بشه
چندی نگذشت که صنعت " پیلوس " در هوردس جلوگیری شد ( صنعت پیلوس منظور همان دریافت بچه ها در ازای پول است )
تصویرِ غیر منتظره و عجیبی که در مدرسه دیدیم
کی میتونه همچین حکاکیِ پوچی رو اینجا بزاره ؟
به صورت شانسی ، یک کتابِ اخلاق را در مدرسه باز کردیم
یکی از بهترین دانش اموزان روی تخته نوشت
به درخواست ما ، از یکی از کتاب هایش
اخلاقی که به این بچه های کوچک یاد داده میشه ، همان چیزیه که
در دنیای متمدن ما یاد داده میشه " به داشته هایِ دیگران احترام بگذارید "
این تقریباً دره ی ثروتمندی است چون
در ان درخت های زیتون و گیلاس و گردو در ان هست
این شهرِ مارتیلادرون است
لایه هایی که در میانِ درختان میبینیم ، تغییر داده شده توسط
توسط حیوانی افسانه ای است ، چیزی بیشتر از سقف های کاشی کاری شده ی شهر نیست
در ورود به شهر ، با سرفه بهمون خوشامد گفتند
بیشترِ ساکنین مریض هستند
صحنه هایی که میدیدیم ، بدبختی های مردم بود
بیماریِ گوارتر ، بیماریِ اصلیِ ارتفاعات هوردس است ( بیماریِ بزرگ شدن حجم تیروئید )
که مهم ترین موضوعِ این گزارش رو تشکیل میده
این زن رو با گوارترش ببینید
فوقش ، سی و دو سال داره
در یک کوچه ی خراب ، دختری رو پیدا کردیم
از شهردار در این باره پرسیدیم
جواب داد که سه روز بدون حرکت اونجا بوده
باید با ارامش باشیم
یکی از دوستامون خودشو بهش نزدیک کرد
که بفهمه که چی گلوش رو اذیت میکنه
ازش خواست تا دهانشو باز کنه
و میتونستیم ببینیم که لثه و گلویش ورم کرده
متاسفانه کاری از دستمون واسش بر نمیومد
دو روز بعدش به شهر برگشتیم
سرغ دختره رو گرفتیم ، جواب دادند که مرده
مردمِ این سرزمینِ عقیم چه غذایی میخورند ؟
تنها غذایی که دارن ، یا تقریباً دارن ،
سیب زمینی و لوبیا است ، و نه اکثر مواقع ،
مخصوصا در ماه های جون و جولای
همانطوری که رژیم غذاییشون اون رو کم داره
فقط تشکیل میشه از خوک
فقط خانواده های ثروتمند ، البته اگه بشه این اسم رو روشون گذاشت ، میتونن یه خوک داشته باشند
هر ساله ، یه خوک رو میکشند ، با حرصِ زیاد ، تو سه روز میخورنش
در بیشتر جاهایِ بارور ، زیتون رشد میکنه
بیشتر مواقع ، میوه ها رو حشره ها میخورن
بز حیوانیه که بهتر در این مناطق عقیم دوام میاره
شیرش رو برای بیماران جدّی استفاده میکنند که به صورت نانِ خیس شده در شیر به او میدهند
تنها موقعی که گوشت بز رو میخورن ، موقعی است که یکیش رو کشته باشن
و اونم فقط زمانی اتفاق میفته که زمین لیز باشه و بز پرت شه و بمیره
صنعت غذایی اصلی هوردس ، پرورش زنبور است
ولی اکثریت کندو ها ، متعلق به هوردانوس نیستند
و جدا از این ، عسل هایی که زنبور ها از گلِ برزو درست میکنن ، خیلی ، تلخن
صاحبانِ کندو ها ، مردمِ پول هستند
فقط زمستون ها کندو هارو به هوردانوس میدن
چون که اینجا صاف تر از ایالت کناری ، سالامنکا هست
در بهار ، کومنا ها رو به کستیه میدن
در این دوره ، اینکه یکی یا تعداد زیادی حیوان را دور و بر کندو ها ببینی عادیه
روزی ، ما این خر رو با کندو های اطرافش گرفتیم
که از هاردانوس به سالامانکا میبردیم
کمی بعد ، وقتی که ما با ارامش غذامون رو میخوردیم ، یکی کمک خواست
هاردانوس ، کندو ها رو بد بسته بودند یکی از کندو ها افتاده بود
و زنبور ها به حیوان حمله کرده بودند
حرکاتی که حیوان برای دفاع انجام میداد ، باعث شدند
که بقیه کندو ها هم بیفته
یه ساعت بعد دیگه مرده بود یه ماه قبل از اینکه ما بیایم ،
سه مرد و یازده قاطر به همین شکل مرده بودند
ماه های جون و جولای سخت ترین ها هستن چون در اونها مردم
مردم دیگه از سیب زمینی خسته شده اند
و بعدش از گیلاس میخورن و تا سیر نشن ، ول نمیکنن
بعد از اون هست ، که مهاجرت ها شروع میشن
مرد هایی که مریض نیستند و از تب رهایی یافته اند
میرن به کستیه یا اکستراماندوس تا توی مزرعه ها تا کار کنند
ما همینجوری توی یکی از اینکاروان هایی که برای کار میرن رفتیم که حدوداً 50 تا بودن
که امکاناتشون فقط پتو بود
نه پول دارن ، نه نان. ، راه درازی را طی میکنند که دنبالِ کار بگردند
چند روز بعد با چنتا از همون جور ادما برخورد کردیم
که همان طوری که رفته بودن ، برمیگشتن ، بدون هیچ پولی یا غذایی
حالا به یکی از قسمت های مهمِ این گزارش میرسیم
مردم شهر هوردانوس چیکار میکنن که زمیناشون بهشون محصول میده ؟
شروع میکنن زمین بعدی رو از گوشه ها انتخاب میکنند ، به کمک
زن هاش و بچه هاش و دوستاش
علف هار هرز و درخت های برزو را از بین میبرند
و ابزارشون همیشه همون ابزار اولیه هست : یه تیشه و این چیزا
از وسایل دیگه ای استفاده نمیکنند
گاواهن برای قسمت عمده ی هوردس ناشناخته است
وقتی که زمین پاکسازی شد ،
دیوارایی از سنگ میسازن ، همینجوری سنگ میزارن روی همدیگه ، بدون هیچ ملاتی
این دیوار زمین رو در مقابلِ سیل های زمستانی محافظت میکنه
وقتی که دیوار ساخته شد ، باید برن در کوه ها دنبال زمین سبزیجات بگردن
کیسه ها رو پر میکنن که بعدش به زمین ها برگردونن
با این کارا تا چندین هفته کاملاً مشغول هستن
این لایه ی نازک سبزیجات که زمین هوردانوس را پوشانده را ببینید
در سال اول ، محصولات فراوان هستن ، ولی بعدش ، زمین خسته میشه
به علت کمبود عنصر نیتروژن ، و دوباره نابارور میشه
تمام زمین های هوردانوس از پهنا ، حالت سختی دارند
که تا کنار رودخانه اینچنین است
این منبع پر پیچ و خم اب هوردس است
به دلیل کمبود پول و حیوان ،
هوردانو نمیتونه از عهدشون بر بیاد
به همین دلیل باید به کوه برن تا ببینن چیکارش میتونن بکنن
مثلِ خونواده ای که اینجا میبینیم
جاده ها دشوار هستن و پوشش پای انها هم ناچیز است
بهترین کاری که هوردانوس برای انها کرده اینه که
که با ریشه های خیس فرستادتشون ، توی این کوه ها ، پوشش گیاهی زیادی نیست
وقتی به جای خوبی رسیدن ، کیسه هارو با برگ های با ارزش پر میکنند
ولی تو اینجاها ، مار زیاده
یکی از این روستایی ها ، چند روز پیش توسط مار کبری نیش زده شده
وقتی که برگ ها و ریشه هارو جمع کردن ،
گاز واسه خودش تمومی نداره
هوردانوس از اونایی هستند که تا بدجوری مریض نشن ، دنبال درمان نمیرن
وقتی که جمع کردن برگ تموم شد ، روستایی ها به شهر برمیگردن
و محتوای کیسه ها رو تو خونه خالی میکنن
روی این برگ ها ، حیوانات و مردم ، کنار هم میخوابن
برگ ها یواش ، یواش از هم میپاشن و چند ماه بعد ،
اونا ازش به عنوان گارانتی استفاده میکنن ( والا منم نفهمیدم منظورش چیه :-\ )
این خونه ی ساکنینِ فراسانت هست
موقع ورود ، از روی تخت خوابی از برگ ها رد میشی
که این ، همیشه ، توی همه ی خونه های هوردانوس هست
یکی از ویژگی های داخل خونشون اینه
تمام وسایل آشپزخونه شون ، قدیمی و اندک هست
دود ، هر موقع که راهی باشه ، میره بیرون اینجا هیچ پنجره ای یا دودکشی نداره
در تابستان ، اب تقریباً جاری میشه و این باعث میشه که
بیماری مالاریا توسط پشه هاش به اینجا منتقل میشه
میشه گفت که کلّ هوردانوس توسط مالاریا بیمار میشن
در حال حاضر ، این بیماری توسط
دکترهایی از سه " کارخانه " مبارزه میشه
کرم ها برای تفس باید به سطح اب بیان
اگه موازی سطح اب بمونه ، کرم ، لاروِ مالاریا هست
اگه نسبت به سطح اب عمودی بمونه ، لاروِ سولکس است که یه حشره ی بی ازار هست
حشره ی مالاریا ی بالغ در همه ی خانه های هوردس پیدا میشه
به وسیله ی حالت عمود بودنش روی دیوار میشه شناختش
این نتایج گزیده شدن توسط حشره ی مالاریا است
مردی تب کرده و کنار خونش افتاده
میتونین بیمار های زیادی در خیابان ها پیدا کنین
بیماری که در بالکن خوابیده ، متوجه ی حضور ما نشده
بالکن ها کمیابن
در اکثر شهر های هوردس کمیابن
کوتوله ها و کراتین ها محدود به " هودس بالا " هستن
اکثرا خانواده ها استخدامشون میکنن تا از بز ها مراقبت کنن
بعضیاشون خطرناکن
یا از مردم فرار میکنن ، یا با سنگ میزننشون
اونا ، صبح گاه ، توی کوه پیدا میشن
وقتی به شهر برگشتیم
واقعا سخت بود تا ازشون فیلم بگیریم
حقیقت گرایی زورباران یا بانک ،
به همون واقعیت قبلی ، باقی میمونه
تباهی این طایفه ، در اصل به علت گرسنگی بوده
بخواطر کمبود بهداشت و بدبختیشون بوده
کوتوله ترینشون رو که میبینین ، بیست و هشت سالشه
اینم یه نوع کراتین پیر دیگه
ما فقط تونستیم اینا رو ضبط کنیم بخواطر
یکی از دوستامون توی هوردانوس که بلد بود چجوری اینا رو رام کنه
یه روز ، گروهی از مردم رو جلوی در خونه ای دیدیم
کودکی تازه مرده بود
مادرش
مرگ ، یکی از کمیاب ترین اتفاقاتی هست که توی این شهر های بدبخت اتفاق میفته
زنی به اتفاق بد توی خونه واکنش نشون میده
اونا عواقب جابجا کردن یه جسد رو میدونن
واسه همین ، توی اکثر شهر ها ، قبرستون نیست
اونا مجبورن این بچه رو به قبرستون نومورال انتقال بدن
و ماهم دنبال جسد رفتیم
جسد رو توی یه تغار گذاشته بودن
و کیلومتر ها از بین بیشه زار برده بودنش
اگر فرد مرده ، بزرگسال باشه ،
جسد رو به یه نردبون میبندن و بازم تا قبرستون حملش میکنن
این کار ، بعضی مواقع ساعت ها قدم زدن میبره
ساحل رودخانه را با جسد ببینین
قبرستان این رو نشون میده که به علت بدبختی و خرابی زیاد شهر ،
تفکرات مذهبی و اخلاقی اینجا ،
شبیه تمام جا های دیگر دنیاست
قبر ها با یک صلیب ،
که از چوب هست علامتگذاری شدن
تنها مکان جدید و سالمی که ما توی هوردس پیدا کردیم ، کلیسا بود
اینو توی یکی از بدبخت ترین شهر ها پیدا کردیم
نمایانگر راحت ترین ساکنین شهر
اینجا پدر ، پسر ، دخترخوانده و دوتا نوه اش رو میبینیم
روی دیوار ، حضور این نقش ها ایجاد شده و
تنظیم پوشش ها ، حالت خاصی از دکوراسیون رو نشون میده
در بعضی شهر ها زنی در خیابان ها در شب رد میشود
.
وقتی که میره و دعا میکنه ، موسیقی رو هم میزنه
تمام ساکنین یک خانه ، در یک اتاق زندگی میکنن
این خانه ، کمی راحت تر و باز تر است
به علت وجود زمینی پایدار تر و صاف تر
به صورت یک اشپزخانه و یک اتاق
خیلی عجیبه که یک تخت هم موجود هست
مردم هوردانوس با لباس زمستانی میرن توی تختاشون
اونقد لباسارو میپوشن که دیگه پاره بشه
این چیزیه که این خانم میگه :
شنا نمیکنم که بیدار بمانم ، بلکه تا به یاد مرگ باشم
با تمام روحم مریم را ...
بعد از دوماه در هوردس ، منطقه رو ترک کردیم
بدبختی و بیچارگی که این فیلم کوتاه به ما نشان داد ، به همراه ناامیدی نیست ، در مناطق دیگر اسپانیا
شهری ، روستایی و کارگری ، شرایط زندگیشان بهتر شده و پیشرفت کرده و بصورت دوجانبه بهش کمک شده
که این از طرف قدرت های اجتماعی ادعا شده . که با توجه به این زندگی این شهر بهتر میشود
در این شهر انتخابات ایجاد خواهد شد و یه حکومت مردم سالار ایجاد خواهد شد
شورش بزرگان که توسط هیتلر و ماسولینی پشتیبانی شد ، برتری صاحبان برگ را تثبیت کرد
ولی کارگران و روستاییان اسپانیا بر فرانکو و همدستانش پیروز خواهند شد به کمک ضد فاشیسم های تمام دنیا
ارامش ، کار ، خوشحالی که به جنگ داخلی بها دادند ،
و باعث میشن که این خانه های خرابه ای که در این فیلم به شما نشان دادیم ، برای همیشه از یاد بروند